Bardzo ciasno zrobiło się w czołówce Bundesligi. Przed 20. kolejką spotkań, trzy czołowe drużyny – Bayern, Borussia D. i Schalke – miały po 40 punktów na koncie. Borussia swój mecz wygrała w piątek, więc Schalke – przynajmniej na jakiś czas – będzie musiało oglądać „plecy” odwiecznego rywala.

Wszystko przez nieoczekiwaną wpadkę. Mainz w wywiezieniu punktu pomógł Mohamed Zidan, napastnik, który jeszcze do niedawna występował w Dortmundzie. Egipcjanin w 15. minucie otrzymał podanie od Radoslava Zabawinika i, będąc tuż przed bramką, uderzył bez przyjęcia, prosto z powietrza. Piłka wylądowała w siatce, tuż obok lewego słupka bramki gospodarzy.

Schalke dążyło do wyrównania, ale udało się to dopiero w 59. minucie. Właśnie wtedy fenomenalną akcję przeprowadził Chinedu Obasi. Nigeryjczyk wpadł w pole karne i z bardzo ostrego kąta znalazł miejsce między Christianem Wetklo, a jego słupkiem. Gol przepięknej urody dał Królewsko-niebieskim jedynie remis.

W barwach FSV Mainz przez 75 minut grał reprezentant Polski, Eugen Polanski.

Fatalną passę kontynuują piłkarze Herthy Berlin. Beniaminek, po całkiem niezłym początku sezonu, nie wygrali już dziewiątego kolejnego meczu i znacznie przybliżyli się do strefy spadkowej. Tym razem stołeczna ekipa uległa przed własną publicznością Hannoverowi 96 0:1 (0:0) po trafieniu Mohammeda Abdellaoue. Artur Sobiech zmienił w 88. minucie strzelca bramki.

W pozostałych meczach Bayer Leverkusen zremisował z VfB Stuttgart 2:2, takim samym wynikiem zakończyło się starcie TSG Hoffenheim z Augsburgiem, a VfL Wolfsburg i Borussia Moenchengladbach nie strzeliły sobie żadnego gola.

źródło: sport.onet.pl

Konfrontacje mistrza Polski z belgijską drużyną odbędą się 16 i 23 lutego; pierwszy mecz w Krakowie.

źródło: sport.interia.pl

Minutę później Sturridge mógł podwyższyć na 2:0, ale De Gea dobrze obronił jego bardzo mocny strzał zza pola karnego.

Ostatnie kilka minut pierwszej połowy należało do Manchesteru, który rzucił się na rywala chcąc odrobić straty. „The Blues” trzykrotnie od utraty gola uratował Cech, który obronił strzały Younga, Welbecka i Rooneya.

Druga połowa rozpoczęła się od mocnego uderzenia gospodarzy. Już w 46. minucie Torres dośrodkował z prawej strony w pole karne na szósty metr a Juan Mata kapitalnym strzałem z woleja nie dał bramkarzowi „Czerwonych Diabłów” najmniejszych szans na skuteczną interwencję.

Goście nie zdążyli się jeszcze otrząsnąć po golu Maty, a już musieli wyciągać piłkę z bramki po raz trzeci. Tym razem Mata dośrodkował z rzutu wolnego, strzał głową oddał Luiz a piłka po rykoszecie od Ferdinanda wpadła do bramki tuż przy słupku.

Wydawało się, że jest już po meczu, ale Manchester nie zamierzał dawać za wygraną i w 58. minucie zdobył gola. Sturridge faulował w polu karnym Evrę a pewnym wykonawcą rzutu karnego był Wayne Rooney.

W 69. minucie było już tylko 2:3. Welbeck wywrócił się w polu karnym Chelsea a sędzia Howard Webb dał się nabrać i podyktował drugą „jedenastkę”. Piłkę na „wapnie” po raz kolejny ustawił Rooney i po raz drugi pokonał Cecha.

Manchester nie zwalniał tempa i w 84. minucie udało mu się doprowadzić do remisu. Giggs dośrodkował w pole karne a skutecznym strzałem głową popisał się Javier Hernandez. Cech miał piłkę na dłoni, ale nie zdołał jej sparować do boku.

Już w doliczonym czasie gry szalę zwycięstwa na swoją stronę mogła przechylić Chelsea. Kapitalny strzał z rzutu wolnego oddał Mata. Piłka zmierzała w samo okienko bramki gości, ale De Gea fantastycznie interweniował.

Po 24. kolejkach Manchester zajmuje drugie miejsce w tabeli z dwupunktową stratą do Manchesteru City. Chelsea jest czwarta.

źródło: sport.wp.pl

W 40. minucie Obraniak trafił do siatki bezpośrednio z rzutu wolnego, ustalając wynik na 2:0. Był to jego debiut na stadionie Żyrondystów.

- W pierwszych dwudziestu minutach grałem nie najlepiej. Straciłem sporo piłek z powodu pośpiechu i być może presji. Rzut wolny całkowicie mnie wyzwolił. Presja mnie opuściła – powiedział Obraniak w wywiadzie na stronie internetowej klubu.

źródło: sport.onet.pl

Fani Dumy Katalonii oczekiwali zwycięstwa i pewnych trzech punktów. Już w 9 minucie gospodarze objęli prowadzenie. Swoją pierwszą bramkę w barwach druzyny zdobył jej 20-letni wychowanek – Cristian Tello.

Do przerwy Barcelona prowadziła 1:0. Druga bramka padła dopiero w 72 minucie. Dani Alves zagrał piłkę do Leo Messiego, który pokonał bramkarza Sociedad.

Minutę później kontaktowego gola zdobył Carlos Vela. W końcówce meczu kontuzji doznał Sergio Busquets.

Po 21. kolejkach Barcelona ma 48 punktów i traci do prowadzącego Realu Madryt siedem punktów.

źródło: sport.wp.pl

Juventus jest liderem Serie A, ale w środę może stracić prowadzenie na rzecz AC Milan, który zagra z Lazio Rzym. Piłkarze z Mediolanu tracą do „Starej Damy” tylko jeden punkt.

źródło: sport.wp.pl

Obroty zwiększono natomiast do rekordowej kwoty 222,3 mln funtów. Ma to związek z większym dochodem z meczów Ligi Mistrzów oraz transmisji za ocean.

Członek zarządu Bruce Buck powiedział, że władze starają się, by w klubie obowiązywała zasada finansowego fair play. – Jednocześnie chcemy pozostawać w walce o najważniejsze piłkarskie trofea – podkreślił.

źródło: sport.onet.pl

- Mohamed Zidan doskonale spełnia naszym wymaganiom – powiedział Christian Heidel, menadżerem Mainz. – On również chciał do nas trafić. Świetnie zna Bundesligę, a także nasz klub – dodał.

Egipcjanin ma nadzieję, że w Mainz będzie mógł odbudować formę. – Cieszę się, że sytuacja zmieniła się w ostatniej chwili. Chciałem tutaj wrócić, nigdy nie zapomniałem wspaniałych czasów, jakie tutaj przeżyłem i świetnych kibiców. Cieszę się, że znów ich spotkam – podsumował zadowolony Zidan.

źródło: sport.wp.pl

Przez trzy poprzednie sezony w Primera Division ich największa strata do Realu Madryt wynosiła 2 pkt i zdarzała się w pierwszej rundzie rozgrywek. Dziś trzeba odrobić aż 7 pkt, goniąc przy tym przeciwnika pędzącego z prędkością światła. Od startu ligi, w 20 meczach Real zgubił ledwie 8 pkt. Drużyna Jose Mourinho wydaje się tak skupiona i głodna sukcesu, jak nigdy.

Po bezbramkowym remisie z Villarrealem „Pep team” definitywnie przestał zależeć od siebie i bez „pomocy” rywala z Madrytu, nie ma co śnić o tytule. Dlatego dziś wielkim marzeniem Katalończyków jest zachowanie szans na mistrzostwo, chociaż do 22 kwietnia, kiedy dojdzie do Gran Derbi na Camp Nou. Aby pozostać w grze do 35. kolejki Primera Division, trzeba przejść swego rodzaju szkołę przetrwania z wynikiem celującym. Kalendarz trudny, mecze co trzy dni bez prawa do potknięć. Ani w Sewilli, ani z Atletico w Madrycie.

Warunków powodzenia jest kilka: pierwszy to zakończenie plagi urazów prześladujących drużynę od początku sezonu (na mecz z Villarrealem Guardiola miał w kadrze 14 graczy). Na stracie bardzo mało grał wracający po operacji Carles Puyol, potem urazy mięśni zaczęły „szatkować” sezon Andresa Iniesty, jednego z trzech graczy Guardioli, których nieobecność najmocniej obniża wartość zespołu. Z 13 pkt oddanych na wyjazdach, tylko 4 Barca straciła z Iniestą w wyjściowym składzie. Poza tym leczył się, lub był przeciążony, tak jak w San Sebastian, gdzie wszedł awaryjnie na ostatnie 10 minut.

Urazy zminimalizowały też dokonania David Villi i Pedro Rodrigueza: do lutego zeszłego roku zdobyli razem w meczach wyjazdowych 11 goli, teraz uzbierali jednego! Sytuacja drastycznie się jednak nie poprawi, złamaną nogę Villa będzie leczył do maja. W jakimś stopniu zastępują ich nowe gwiazdy Alexis Sanchez i Cesc Fabregas, ten drugi, choć pomocnik stał się drugim strzelcem zespołu, daleko mu jednak do miana łowcy goli.

Winnych kłopotów Barcy nie da się jednak nazwać z imienia i nazwiska. Cała drużyna przeżywa impas w spotkaniach wyjazdowych, w których jeszcze przed rokiem biła rekordy. To jest główny powód, dlaczego dziś prasa katalońska musi przypominać cudowne czasy Dream Teamu potrafiącego odrabiać wielkie straty.

Po zaledwie 13 kolejkach sezonu 1991-92 drużyna Johanna Cruyffa miała aż 8 pkt mniej niż zespół Leo Benhakkera (przekładając to na trzy pkt za zwycięstwo byłoby 12). Na koniec to jednak Beenhakker żegnał się z posadą. W dwóch następnych latach Barca też wyprzedzała Real, a potem Deportivo – w ostatniej kolejce rozgrywek. 14 maja 1994 roku, w 90. min meczu z Valencią Miroslav Djukic zmarnował nawet karnego, który powinien był dać zespołowi z La Corunii pierwszy mistrzowski tytuł.

Dziś, liczenie na cud ma jednak znacznie mniejszy sens. Primera Division nigdy nie była tak zdominowana przez dwa zespoły, Real może stracić punkty z Barceloną, ale z kim jeszcze?

Katalończycy nie mając marginesu na błąd w lidze, muszą równie mocno skoncentrować się na walce o pozostałe dwa trofea. W Lidze Mistrzów i Pucharze Króla wciąż zależą od siebie. Poziom i prestiż pierwszych rozgrywek jest znacznie wyższy, w drugich do triumfu pozostają jednak tylko trzy mecze. Z tego dwa półfinałowe z tradycyjnie niewygodną Valencią. Szkoda byłoby zaprzepaścić wysiłek włożony w wyeliminowanie Realu. Na Estadio Mestalla drużyna Guardioli przeżywała jednak zwykle większe kłopoty niż na Santiago Bernabeu.

źródło: sport.interia.pl

Losy spotkania rozstrzygnęły się właściwie już w pierwszej połowie. Oba gole zdobył supersnajper Basków, Fernando Llorente, który pokonał Nauzeta Pereza, bramkarza „kopciuszka”, w 18. minucie głową oraz dziesięć minut później uderzeniem nogą.

Gdy wydawało się, że mecz zakończy się dwubramkowym zwycięstwem gości, w ostatniej minucie Mirandes zdobyło gola kontaktowego. Ander Lambarri Camilo uderzył tuż obok słupka, kończąc dobre podanie Hartiza Mujki.

źródło: sport.onet.pl